Manami's Days - วันก่อนเปิดเทอม ที่ไม่อยากให้ถึง(...มั้ง) Part 1
posted on 13 Jul 2009 00:42 by guromakii
ทำไมกันน๊าบางคนถึงอยากจะเปิดเทอมกันซะขนาดนั้น ไหนจะต้องทำการบ้าน ไหนจะรายงาน แถมทุกอาทิตย์เวรการทำความสะอาดก็จะวนมาโดนท่านมานามิคนนี้ และที่ให้อภัยไม่ได้ที่สุดคือโรงเรียนนี่แหละทำให้เค้ามีเวลาอยู่กับพี่ชายน้อยลง เศร้า...มากมายค่า (T_T)..(นี่คือนางเอกของเรากำลังบ่นอยู่ในห้องน้ำ แต่งตัวอยู่)
วันที่อากาศดีๆก่อนเปิดเทอมนี้มานามิได้แต่นั่งบ่นอะไรของเธอตั้งแต่เช้า จะว่าเช้ามั้ยหนะหรอ ก็ประมาณว่าเค้าตื่นมาตอนตีห้า เนื่องจากนอนไม่หลับเพราะมัวแต่กระวนกระวายว่าจะต้องไปโรงเรียน(จากเหตุผลข้างบน นั่นแหละ)
“เฮ้ มานาแต่งตัวเสร็จรึยัง!? อาหารเช้าเรียบร้อยแล้วไม่รีบมาพี่จะเอาไปให้โคโร่ข้างล่างกินให้หมดนะ”
(โคโร่นี่หมาของยามเฝ้าอพาร์ทเม้นหนะ)
“มาแล้วๆ! พี่นี่จุ้นจ้าน จิงๆเลย อะไรๆก็โคโร่ ไปขอมันเป็นน้องสาวไปเลยสิ หึพี่บ้า”
“อะไรกันเล่าคุณน้องสาว บ่นมากเดียวให้กินอย่างอื่นนอกจากข้าวกับมิโสะเลยหนิ” เรียวเฮพูดอย่างข่มขู่
พร้อมๆกับทำหน้าจริงจังและเสียงหล่อ (อย่างเก๊กขอบอก)
ด้วยความที่เป็นพวกหลงพี่ชายตัวเองมานามิเลยพูดอะไรไม่ออกตกอยู่ในมนต์สะกดไปซะแล้วและยอมทานอาหารโดยไม่บ่นอีกซักคำ จนทานอาหารเสร็จ ทั้งคู่ก็ยังอยู่ในห้องครัว
“อ้อนี่ มานา อยากได้อะไรมั้ยก่อนเปิดเทอม ขาดเหลืออะไรรึเปล่า จะได้ออกไปซื้อกัน พรุ้งนี้แล้วนะ”
เจ้าตัวนึกว่าการออกเดท ถึงจะไม่เชิงแต่ว่าทุกๆปี ก็จะมีการไปซื้อของแบบนี้เป็นประจำ เพราะฐานะทางบ้านไม่ได้ดีมาก และมาอยู่ในเมืองกันสองคนอีกด้วย เลยการที่จะไปซื้อของเป็นเรื่องเป็นราวถือว่าเป็นเรื่องใหญ่มาก แต่สำหรับมานามิแล้วมันเหมอืนกับดาบสองคมเลยทีเดียวเพราะว่าเปิดเทอมก็เท่ากับได้อยู่กับพี่น้อยลง และในทางกลับกันการที่จะซื้อของครั้งใหญ่ก่อนเปิดเทอมคือการได้ไป, ในหัวของมานามิ, คือการออกเดทกับคุณพี่เรียวเฮนั่นเอง
“เห..ไปซื้อของ!? อ...อ...อา..ใช่ๆๆมานาขาดทุกอย่างเลย โดยเฉพาะความรักแบบผู้ใหญ่เหมอืนในหนังอ่า” เธอพูดแล้วมองไปที่ผู้เคราะห์ร้ายด้วยสายตาที่ พยายามจะทำให้ เซกซี่ที่สุด (สุดๆแล้วนะหนะ) แต่ก็ยังเป็นได้แค่เด็ก
เพี๊ย! เข้าให้ หนึ่งทีกลางหัวโดยพี่ชายสุดที่รัก “พูดอะไรของเราหนะ ขืนคนอื่นได้ยินคุกนะครับคุณน้อง”
ซักพักก็มีกลิ่นเหม็นๆโชยมา กลิ่นนั้นเหมอืนกับอะไรสีดำๆ ไหม้ๆมีควันเป็นของแถม แน่นอนไม่ไมใช่อะไรอื่นใด ไฟไหม้จ๊าาา อ๊ะๆแต่ไม่ใช่ไหม้ห้องครัวเหมอืนที่หลายคนคิดนะ(หรือเราคิดไปเอง? - -||) มันคือเครื่องทำน้ำร้อนนั่นเองมันเล่นช๊อตซะแย่เลย เรียวเฮรีบวิ่งไปดูและมันก็เสียจิงๆ คราวนี้งานเข้า เงินที่เก็บไว้จากการทำงานพิเศษก็ไม่พอจ่ายค่าซ่อมแน่ๆ แล้วจะเอาเงินที่พ่อกับแม่ส่งมาที่มีพอแค่จ่ายค่าเทอมมาใช้ไม่ได้อีก คิดอะไรไม่ออกจริงๆ แต่ก็ต้องทำใจแล้วเดินออกมาบอก มานามิว่าเครื่งไม่น่ามีปัญหาเดียวเค้าจะเอาไปซ่อมและไม่ตอ้งห่วงเรื่องค่าใช้จ่ายเพราะมีคุฯลุงที่ร้านซ่อมเครื่องไฟฟ้ารู้จักกันน่าจะผ่อนได้ แต่ทั้งหมดนั้นต้องพูดออกไปเดียวมานาจะเครียดอีก ส่วนทางด้านมานามิก็คิดว่าคงน่าจะเป็นแบบนั้นเพราะเธอรู้ว่าพี่ชายไม่เคยมีเรื่องหรือปัญหากับใคร คุณลุงอะไรนั่นก็คงจะซ่อมได้
“อื้ม..ไม่น่ามีอะไรมากนะ มานาแต่ปัญหาตอนนี้คือ ถ้าเราไปไม่ทันจะอดซื้อของอีกเต็มเลยน๊า เตรียมรายการที่จะซื้อมารึยัง” ยิ้มแล้วก็ขยับตัวแบบตื่นเต้น
“ไม่เป็นไรแน่น๊า? ห้ามโกหกไม่งั้น...คุณแม่จะเชือดไม่เลี้ยงนะค๊า งั้นก็เรียบร้อยค่า, เดียวอ่านให้ฟังนะ ฮ ฮ แฮ่ม..ก็มีรองเท้า, ถุงเท้า, เสื้อกล้าม, กางเกงใน, ของจุกจิกและ ความรัก ”
เรียวเฮได้แต่ทำหน้าอย่างปลงหัวตกกับที่มานาพูด “อ..เอ่อ..อันหลังคงไม่ต้องหละมั้งยัยไม่เต็มบาท”
“ไม่เต็มบาทอะไรห๊า! รู้มั้ยว่าวันนี้ต้องรีบไปไม่งั้นของลดราคาหมดแน่ๆ..(ลดราคา..มานาคิดในใจ)ลดราคา!? เห!? ลืมไปเลยวันนี้มันเป็นวันลดราคานี่นา พี่ออกเดี๋ยวนี้ วิ่งๆๆบอกให้ออกไปยังไงเล่า ขยับแล้วใส่เกียร์โคโร่ เดียวนี้ ถ้าของหมดหละก็ หนูอดมีเสื้อใหม่ใส่พันเปอร์เซนต์ แล้วตอ้งรอถึงปีหน้าเชียวนะ ไม่ได้เด็ดขาดดดดดด!”
และแล้วคนที่เร่งกลับกลายเป็นคนที่ถูกเร่งไปโดยปริยาย แถมถูกออกคำสั่งอย่างไม่สามารถขัดขืนได้ (เฮ้อ.. แย่หน่อยนะเรียวเฮเอ้ย) สองคนนั้นวิ่งลงจากอพาร์ทเม้นอย่างสุดชีวิตคนน้ำนห้าก็แน่นอนมานาปีศาจน้อย และทาสรับใช้ (ชั่วคราว)ที่โดนลากไปตามพื้น แกร้กๆๆๆ เฮ้อ วันนี้จะไปรอดมั้ยนี่นายพี่ชาย.....!
edit @ 13 Jul 2009 00:53:28 by Guromaki
edit @ 13 Jul 2009 00:54:33 by Guromaki
edit @ 13 Jul 2009 00:57:54 by Guromaki
ฮะ
แฮ่ม...ไงนี่ชั้นเอง
ซาซากิ มานามิ, จำได้มั้ยๆ
ที่พบกันเมื่อวานที่หน้าสถานีรถไฟใต้ดินที่ชินจุกุ
